สิม(อุโบสถ)วัดยอดแก้ว 

         วัดยอดแก้ว เป็นวัดโบราณตั้งอยู่ริมแม่น้ำโขง ไม่ทราบประวัติการสร้างที่แน่ชัด จากข้อมูลบอกเล่าของคนในชุมชน วัดยอดแก้วเป็นวัดเก่าแก่แห่งแรก ๆ ของบ้านไชยบุรี เป็นตัวแทนของสถาปัตยกรรมพื้นถิ่น  ที่สะท้อนถึงความสัมพันธ์ของกลุ่มช่างญวนเมื่อประมาณร้อยปีมาแล้ว

         สิ่งสำคัญภายในวัดคือ สิม (อุโบสถ) สร้างหันหน้าไปทางด้านทิศตะวันออกรับกับแม่น้ำโขง ฐานสิม ก่อเป็นฐานบัวคว่ำบัวหงาย คาดท้องไม้ด้วยบัวลูกแก้ว สิมมีขนาด 4 ห้อง ห้องแรกเป็นระเบียงเว้นทางขึ้นด้านหน้า ถัดมาห้องที่ 2 มีประตูทางเข้าเป็นซุ้มวงโค้ง ขนาบข้างด้วยหน้าต่างตกแต่งลักษณะเดียวกัน ที่เสา มีปูนปั้นนูนต่ำรูปบุคคล หน้าบันด้านบนแบ่งเป็น 3 ช่อง ช่องกลางมีภาพนูนต่ำลักษณะคล้ายราหูอมจันทร์ นั่งอยู่ในซุ้มวงโค้ง บนยอดซุ้มมีปูนปั้นพระพุทธรูปปางสมาธิ ส่วนช่องหน้าบันด้านซ้ายและขวาตกแต่งด้วย ภาพนูนต่ำรูปทิวทัศน์และสัตว์ป่า ห้องที่ 3 และห้องที่ 4 ก่อผนังทึบ ผนังด้านข้างทำเป็นหน้าต่างหลอก ทรงวงโค้ง ผนังด้านหลังเจาะช่องแสงสามช่อง ภายในห้องที่ 4 ชิดผนังด้านในสุดมีฐานชุกชียาว ประดิษฐานพระประธานเป็นพระพุทธรูปปูนปั้นปางมารวิชัยฝีมือช่างท้องถิ่น บริเวณด้านหลังพระประธานและฐานชุกชี   มีปูนปั้นนูนต่ำรูปต้นไม้และพรรณพฤกษาแต้มสีอย่างสวยงาม เครื่องหลังคาทำด้วยไม้ หลังคาทรงจั่วมุงด้วยกระเบื้องดินเผา มีเชิงชายไม้ฉลุประดับอยู่โดยรอบ สันนิษฐานว่าโบราณสถานแห่งนี้สร้างขึ้นประมาณ พุทธศตวรรษที่ 25

         วัดยอดแก้ว ได้รับการประกาศรายชื่อโบราณสถานในราชกิจจานุเบกษา เล่ม 140 ตอนพิเศษ 149ง ลงวันที่ 23 มิถุนายน 2566 เป็นโบราณสถานที่ได้รับการคุ้มครองตามพระราชบัญญัติโบราณสถาน โบราณวัตถุ ศิลปวัตถุ และพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ พ.ศ. 2504 แก้ไขเพิ่มเติมฯ (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2535

สำนักศิลปากรที่ 9 อุบลราชธานี
โทร 0-4531-2854